Wethouder Erik Visser: ‘Ik kijk naar de lichtpuntjes’

165
Wethouder Erik Visser met op de achtergrond de betonblokken waarmee het horecaplein in Epe is afgezet om zo parkerende auto’s te weren en de terrassen te vergroten.

In deze tijden van corona heeft de Eper wethouder Erik Visser een interessante portefeuille in zijn beheer. Jeugd, waaronder onderwijs, kinderopvang en BSO, en Economie en Toerisme zijn slechts een paar onderdelen uit zijn pakket. Genoeg actuele onderwerpen dus om hem uit te nodigen voor onze Rubriek ’Standpunt’. Kiezen is moeilijk, blijkt maar weer eens, ook voor een wethouder.

Vergaderen. Live, face-to-face of online?
“Ik prefereer nog altijd live, face-to-face, omdat je elkaar dan echt in de ogen kunt kijken. Maar soms is een webinar heel goed. We hebben deze week een webinar gehad over zonnepanelen. Er waren zo’n tweehonderd deelnemers die het webinar volgden en actief vragen stelden via de chat. Normaal ben ja al blij als je bij zo’n onderwerp vijftig mensen in de zaal hebt, waarvan de meesten het ook nog lastig vinden om een vraag te stellen.”

Vakantie: binnen- of buitenland?
“Het plan was dit voorjaar naar Kenia te gaan waar mijn dochter een minor volgde. Dat bezoek viel door corona in het water. We hadden ons dus al ingesteld op een zomer zonder vakantie. Waarschijnlijk wordt het dan zo af en toe de fiets uit de schuur voor een tochtje in de omgeving.”

En welke kant gaat het dan op? Veluwe of IJsselvallei?
“Dat maakt me helemaal niks uit. Het is hier overal mooi. En als je een beetje doorfietst pak je van beiden de mooie punten mee.”

Eten: thuis koken en eten, of uit eten, of, in deze tijd: afhaal?
“Thuis koken. Ik heb een paar jaar geleden een kookboek van mijn familie gekregen met daarin allerlei familierecepten. Hachee en daarna Brusselse appeltjes als toetje. Verder vind ik eten een sociaal moment, waarin je even bijpraat. Daar vind ik thuis een betere plek voor dan in een restaurant. Zaterdag, eind van de middag, borrelen met het gezin, liefst in de tuin, met een hapje erbij is voor mij een gouden moment.”

Sporten: actief of passief?
“Actief. Voorheen voetbalde ik altijd op woensdagavond bij Vios in Vaassen, maar dat kan nu niet. Daarom sta ik nu elke werkdag vroeg op en zit ik een uurtje op de hometrainer. Maar dat blijft minder leuk dan een partijtje voetbal, want ik mis het sociale aspect. Ook vind ik skiën geweldig.”

De natuur is kwetsbaar en het is ‘goud’ dat we in handen hebben. Daar moet je zuinig op zijn.

Energietransitie: duurzame energie uit windmolens en zonnepanelen of fossiele brandstof of kernenergie?
“Je kunt niet om een combinatie van verschillende vormen van energie heen. Windenergie is betrouwbaarder dan zonne-energie, simpelweg omdat je in Nederland meer wind dan zon hebt. Bovendien heb je de meeste energie in de winter nodig en dan is er minder zon. Vorig jaar was ik in Denemarken en ik vond de windmolens daar in het landschap niet misstaan. In Oene heb je hoogspanningsmasten, waarom dan geen windmolens? Kwestie van gewenning. Maar de komende jaren kunnen we nog niet om ‘fossiel’ heen. En kernenergie is wat mij betreft niet onbespreekbaar.”

Deze coronacrisis zal ook goede ontwikkelingen met zich meebrengen

Auto: diesel, benzine of elektrisch?
“Voor mij op dit moment nog diesel. Ik heb een Ford Anglia uit 1939 in de schuur staan. Die gebruik ik af en toe voor een zomeravondritje. Voor het gewone gebruik heb ik een 4 jaar jonge Volvo op diesel. Misschien niet heel milieuvriendelijk, maar ik denk niet dat het milieuvriendelijker is om hem nu al in te ruilen voor een elektrische. Wat ik wel zeker weet: de volgende wordt sowieso een elektrische.”

Circulaire economie over 25 jaar: utopie of reëel?
“Reëel. We gaan steeds bewuster met onze grondstoffen om. Bovendien maakt de techniek grote stappen. Ik denk dat over 25 jaar onze economie bijna helemaal circulair is.”

Recreatie en toerisme: aanjagen of afremmen?
“Je bedoelt daarmee dat we geen toestanden willen zoals in Venetië en Amsterdam, steden die overlopen worden door toeristen? Nee, dat willen we hier niet. De natuur is kwetsbaar en het is ‘goud’ dat we in handen hebben. Daar moet je zuinig op zijn. Als gemeente willen we het seizoen verlengen. In de zomer hoeven we het toerisme niet uit te breiden, want dan zitten we vol. De kunst is om het voorjaar en de herfst aantrekkelijker te maken. Te laten zien dat het ook heel leuk is om onder andere tamme kastanjes te rapen. We hebben bijvoorbeeld belevingspaden aangelegd, waarbij we ook benadrukken hoe mooi de natuur in de herfst, winter en het voorjaar is.”

Kinderen uit gezinnen die het niet zelf kunnen betalen hebben laptops gekregen ter ondersteuning van het thuisonderwijs. Nu de kinderen weer naar school gaan: mogen ze die laptops houden of moeten ze die teruggeven?
“Scholen hebben deze kinderen aangedragen. Samen met de scholen en de Stichting Leergeld kijken we of de laptops bij deze kinderen moeten blijven of dat er via Stichting Leergeld andere kinderen blij gemaakt worden.”

In deze tijd hebben we gemerkt dat thuisonderwijs een mooie oplossing kan zijn voor het docententekort. Wenselijk of niet?
“Nee, dat mag niet de oplossing zijn. Het sociale aspect van het samen op school zijn, is ongelooflijk belangrijk. Dat mag je niet onderschatten. Het lerarentekort moeten we op een andere manier oplossen. Hoe? Door bijvoorbeeld te laten zien hoe aantrekkelijk onze gemeente is om te wonen. Ook dat helpt.”

De tijd na corona. Eén zwart gat, of ook lichtpuntjes?
“We gaan er economisch nog flink last van krijgen, maar het zal ook goede ontwikkelingen met zich meebrengen. Die zien we nu al. De ondernemersvereniging in Vaassen heeft onlangs een avond georganiseerd om haar leden te helpen meer verkoop via internet te realiseren. En dit is het moment om bijvoorbeeld vliegen duurder te maken om het milieu te ontlasten. En ik hoor al van bedrijven in de maakindustrie die hun productie weer terughalen vanuit het buitenland. Ik vind dat een goede ontwikkeling. Het is echt niet alleen maar ellende. Ik kijk naar de lichtpuntjes.”

Tekst en foto: Gerrit Tenkink